De geschiedenis laat een voortdurende verschuiving van de macht zien. De afgelopen eeuw had Amerika de touwtjes in handen. Daarvoor was Engeland het epicentrum van de macht. Nederland is het ook nog even geweest in de Gouden Eeuw. De grote vraag is: who’s next? Wie gaat Amerika opvolgen? Het meest gehoorde antwoord is Azië. De transitie zou feitelijk al in gang zijn.

Met name China maakt een ongekende ontwikkeling door. Het zijn de dollars uit Aziatische staatsfondsen die de Amerikaanse herstelplannen voor een groot deel financieren. Onderweg worden ook nog wat banken en verzekeraars overgenomen. Volgens de Economist is China de vierde economische macht ter wereld; als het om koopkracht gaat, zelfs de tweede.

De toename van deze economische macht begint zich ook af te tekenen in de mondiale politieke verhoudingen. In de eigen regio stelt China zich steeds actiever op. De relaties met Afrika en Zuid-Amerika zijn sterk geïntensiveerd. De meeste analisten zien op dit moment geen Chinese ambitie tot een leidende rol op het wereldtoneel. Wel stelt China zich steeds assertiever op in concrete kwesties die haar economische belangen raken.

De geschiedenis leert dat machtsverschuivingen vrijwel altijd gepaard gaan met escalerend conflict. In theorie kan de toekomst anders lopen. Azië en het Westen hebben elkaar op dit moment hard nodig. Ze zijn economisch en financieel sterk van elkaar afhankelijk. Dit maakt drastische maatregelen als protectionisme er niet effectiever op. Toch zal de roep daarom waarschijnlijk toenemen. Een portie ouderwets nationalisme is ook niet uitgesloten. Pas op: het zijn de klassieke recepten voor conflict!